Friday, November 29, 2013

အာဏာသခၤါရ


ငါ၏အာဏာျမဲစိမ့္ငွာဟု
အာဏာမႈန္ယို အရြယ္စိုက
မ်ားရွင္ျပည္သူ လန္႔ေၾကာက္မူ၍
နွိပ္စက္ကလူငါလွ်င္ျပဳခဲ့
၅(ည)ဟူသည္ငါ့လက္နက္။

စိုးစဥ္းအာဏာ ရွိပိမ့္ငါသည္
မာန္လည္းတင္းတင္း စိတ္ဟင္းလင္းႏွင့္
အၾကံဆိုးယုတ္ ေတြးကာထုတ္၍
ငါသာငါထက္ မာန္ကိုတက္ကာ
အထက္ေနမင္း ရာဟုနင္းသို႔
အခ်ိန္မေတာ္ အိမ္ေပါက္ေက်ာ္ခ်င္း
အတင္းဝင္ေရာက္ ေတာင္သူယာတဲ
က်ားယုတ္ဆြဲသို႔ ထိတ္ထိတ္ျပာျပာ
ရွင္လူတကာ ေၾကာက္စိမ့္ငွာဟု
အာဏာအလြဲ ငါသံုးစားခဲ့။

တိမ္ညိုမိလႅာ တိမ္စူကာႏွင့္
တိမ္ျပာေရာယွက္ မရမ္းဖက္၍
တိမ္သက္တန္႔ေရာင္ အဝါေပါင္ဝယ္
ညိုခဲ့တလီ ရီခဲ့တဖုန္
မႈန္ခဲ့တခ်က္ ယုဂန္ထက္ဝယ္
ေလးဖက္လံုးျခံဳ တိမ္ဂဠဳန္လည္း
နဂါးရံုေၾကြ႕ ရန္ခ်င္းေတြ႔ေသာ္
ခိုးေငြ႔လႊတ္ျပိဳင္ ဂုဏ္ခ်င္းဆိုင္သို႔
ဆရာႏွင့္ပင္ အာဏာျပိဳင္ခဲ့။

ငါႏွင့္ငါ့ဆရာ အာဏာျမဲေရး
ရွင္လူတကာ ဘဝအဖံုဖံု
ပ်က္ခဲ့တံုလည္း
သမုဒၵရာ ေရမ်က္ႏွာထက္
ခဏတက္သည့္ ေရပြက္ပမာ
ငါ့အာဏာကား မၾကာခ်က္ခ်င္း
ျပိဳပ်က္ယြင္းခဲ့။

ငါ၏အာဏာျမဲစိမ့္ငွာဟု
အာဏာမႈန္ယို ဟိုတခ်ိန္က
ငါသာငါထက္ မာန္ကိုတက္၍
ႏွိပ္စက္ကလူ ငါျပဳခဲ့သမွ်
လက္အုပ္ခ်ီမိုး မာန္ကိုခ်ိဳး၍
တိုးလွ်ိဳးဝပ္စင္း ေတာင္းပန္ႏွင္းသည္
ရွင္လူတကာ သည္းခံပါေလာ့။

အာဏာကိုလိုသူက တပည့္ေတာ္၏ဆရာ
လမ္းညႊန္အမိန္႔ေပးသူက ဘုရားတပည့္ေတာ္
အထက္အမိန္႔အရဟူ၍ ထင္တိုင္းၾကဲကာ
ျပည္သူကို ႏွိပ္စက္ခဲ့ၾကသူမ်ားက
တပည့္ေတာ္၏ ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါမ်ား
ၾကံေဖာ္ၾကံဖက္ ဤသံုးဦးစနက္တြင္
ဘုရားတပည့္ေတာ္ႏွင့္တကြ
ေနာက္လိုက္ ေနာက္ပါ အဖြဲ႔သားမ်ားလည္း
ေထာင္နန္းစံ၍ ဘဝေတြလည္းပ်က္ခဲ့ျပီးပါျပီ။

ဗိမၼိသာရကိုသတ္သူက အာဏာပါးကြက္သားမ်ား
အမိန္႔ေပးေစခိုင္းသူက သားေတာ္အဇာတသတ္
ေနာက္ကြယ္က ၾကိဳးကိုင္သူက ရွင္ေဒဝဒတ္
ၾကံေဖာ္ၾကံဖက္ ဤသံုးဦးစနက္တြင္လည္း
ေဒဝဒတ္ႏွင့္ အဇာတသတ္ ဆရာႏွင့္တပည့္သည္လည္း
ေလာဟကုမၻိငရဲမွ ေျပး၍မလြတ္ပါဘုရား။
တေနကြယ္ ေသနယ္သို႔တခ်ိန္ကူး
ေမ့ေလ်ာ့ကာ ေသဘူးထင္ပါနဲ႔
ေနကြယ္တာ အၾကိမ္မ်ားရင္ျဖင့္
ေသနယ္ရြာ တခ်ိန္သြားရမယ္
တားမရဘူး။

နတ္ျပည္တဝင္းဝင္း
ဝက္စားက်င္းတရႈပ္ရႈပ္
ယမျပည္ တိုးမေပါက္ေအာင္ စည္ေသာ္ျငားလည္း
ျမိဳ႕နန္းတည္ ဘုရားဒါယကာမင္းတရားေသာ္မွ
အကုသိုလ္မ်ားခဲ့လွ်င္
သစ္ၾကမ္းျပင္ သံမႈိရုိက္သြင္းသကဲ့သို႔
ယမမင္းေခၚသံၾကားရင္ျဖင့္
ငရဲသို႔လားရမည္
မုခ်မလြဲ။

(ကဗ်ာရွင္ ေနရဲနီ)
Wai Yan De Mo